- Uitgifte op houdbaarheid hoort een voorstel van het systeem te zijn
- Batchregistratie moet meelopen met de handeling, niet erna komen
- Bij een klacht telt hoe snel u kunt herleiden
Handel in voedingsmiddelen brengt twee eisen mee die in andere sectoren niet spelen: uitgifte op volgorde van houdbaarheid, en herleidbaarheid per batch. Beide zijn goed te regelen, mits ze onderdeel zijn van het magazijnproces en niet van een aparte administratie.
Uitgifte op houdbaarheid
Zolang de houdbaarheidsdatum alleen op de verpakking staat, is uitgifte op volgorde een beslissing van de magazijnmedewerker. Die doet zijn best, maar bij drukte pakt hij de pallet die het dichtst bij staat. Staat de datum in het systeem, dan wordt uitgifte een voorstel dat hij alleen hoeft te bevestigen.
Wat er per partij vast moet liggen
- De houdbaarheidsdatum, vastgelegd bij ontvangst en niet geschat.
- Het batchnummer van de leverancier, want daar verwijst een terugroepactie naar.
- De locatie in het magazijn, zodat een specifieke partij vindbaar is.
- Naar welke afnemers welke partij is gegaan, inclusief deelleveringen.
Deelleveringen zijn het zwakke punt
De keten breekt bijna altijd bij deelleveringen. Er gaan drie pallets uit een partij naar klant A en twee naar klant B, en in de administratie staat alleen dat er vijf pallets zijn verkocht. Bij een terugroepactie weet u dan niet welke klant welke partij heeft. Dat vastleggen kost een scan en voorkomt een probleem dat anders onoplosbaar is.
Wat derving betreft
Naast de wettelijke kant levert dit direct geld op. Bedrijven die uitgifte op houdbaarheid laten voorstellen door het systeem, zien de derving door verlopen partijen merkbaar afnemen. Bij producten met een korte houdbaarheid is dat vaak de post die de investering alleen al rechtvaardigt.
