- Certificaten in mappen zijn bij een controle onvindbaar
- Meetgegevens horen aan de order te hangen, niet aan een bestandsnaam
- Automatisch inlezen scheelt fouten en handwerk
Meetrapporten en materiaalcertificaten worden bij de meeste toeleveranciers netjes bewaard. Alleen niet op een manier die terugvinden mogelijk maakt: in mappen op een netwerkschijf, gesorteerd op datum of op leverancier, met een bestandsnaam die iemand ooit heeft bedacht.
Het probleem is niet bewaren maar terugvinden
Zolang niemand ernaar vraagt, functioneert die opzet. Bij een klacht, een audit of een leveranciersbeoordeling moet u binnen korte tijd het rapport bij een specifieke geleverde partij kunnen tonen. Dan blijkt dat de koppeling tussen het rapport en de order alleen in iemands geheugen bestond.
Wat aan de order hoort te hangen
- Materiaalcertificaten, gekoppeld aan de partij die daadwerkelijk is uitgegeven.
- Meetrapporten, gekoppeld aan de bewerkingsstap en het gemeten aantal.
- De gebruikte tekeningversie met revisienummer.
- Afwijkingen en de vrijgave daarvan, met de persoon die de vrijgave deed.
Automatisch inlezen waar het kan
Veel meetapparatuur levert resultaten uit in een bestandsformaat dat automatisch te verwerken is. Waar dat kan, laten wij het rapport rechtstreeks aan de order hangen zonder dat iemand het handmatig hoeft te koppelen. Dat scheelt tijd en sluit de meest voorkomende fout uit: een rapport dat aan de verkeerde order wordt gehangen.
Wat u ermee kunt als het staat
Naast het terugvinden ontstaat er iets wat de meeste bedrijven nog niet hebben: meetgegevens over langere tijd. Daarmee wordt zichtbaar of een proces langzaam wegloopt van de gewenste waarde, ruim voordat er een onderdeel wordt afgekeurd.
